از این شب های بی پایان، فرا رسیدن ماه محرم؛ بر آزادگان و عاشقان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) تسلیت باد از بابت اینکه دیر به دیرمطلب میذارم و بهتون سر میزنم ببخشید وقت نمیکنم واز تمام دوستانی که بهم سرزدن تشکرمیکنم واز این به بعدنمیتونم به همه خبربدم که وبهشون سربزنم امیدوارم ناراحت نشیدو منو فراموش نکنید بای
دهانت را می بویند:مبادا که گفته باشی دوستت می دارمدلت را می بویندروزگار غریبی است نازنین،وعشق را کنار تیرک راه بند تازیانه می زنندعشق را در پستوی خانه نهان باید کرد.در این بن بست کج و پیچ سرماآتش را به سوختبار سرود و شعر فروزان می دارند به اندیشیدن خطر مکن،روزگار غریبی است نازنینآن که بر در خانه می کوبدشباهنگام به کشتن چراغ آمده استنور را در پستوی خانه نهان باید کرد.آنک قصابانند بر گذرگاهها مستقربا کنده و ساتوری خون آلودو تبسم را بر لبها جراحی می کنند وترانه را بر دهانشغل را در پستوی خانه نهان باید کردکباب قناری بر آتش سوسن و یاسروزگار غریبی است نازنینابلیس پیروز مستسور عزای مارا بر سفره نشسته استخدا را در پستوی خانه نهان باید کرد.
نمی دانم چه می خواهم خدایا ، به دنبال چه می گردم شب و روزچه می جوید نگاه خسته من چرا افسرده است این قلب پرسوزز جمع آشنایان می گریزم به کنجی می خزم آرام و خاموشنگاهم غوطه ور در تیرگیها به بیمار دل خود می دهم گوشگریزانم از این مردم که با من،به ظاهر همدم و یکرنگ هستندولی در باطن از فرط حقارت به دامانم دو صد پیرایه بستنداز این مردم که تا شعرم شنیدند برویم چون گلی خوشبو شکفتندولی آن دم که در خلوت نشستندمرا دیوانه ای بدنام گفتنددل من ای دل دیوانه من که می سوزی از این بیگانگی هامکن دیگر ز دست غیر فریاد خدا را بس کن این دیوانگی ها
چه می خواهم به جز باران
که جای پای حسرت را بشوید از سر راهم
نگاه پنجره رو به کویر آرزوهایم
و تنها غنچه ای در قلب سنگ این کویر انگار روییده...
به رنگ آتشی سوزان تر از هرم نفسهایت،
دریغ از لکه ای ابری که باران را
به رسم عاشقی بر دامن این خاک بنشاند
نه همدردی،
نه دلسوزی،
نه حتی یاد دیروزی...
هوا تلخ و هوس شیرین
به یاد آنهمه شبگردی دیرین،
میان کوچه های سرد پاییزی
تو آیا آسمان امشب برایم اشک می ریزی؟
ببارو جان درون شاهرگ های کویر آرزوهایم تو جاری کن
که من دیگر برای زندگی از اشک خالی و پر از دردم
ببار امشب!
من از آسایش این سرنوشت بی تفاوت سخت دلسردم.
ببار امشب
که تنها آرزوی پاک این دفتر
گل سرخی شود روزی!
ودیگر من نمی خواهم از این دنیا
نه همدردی،
نه دلسوزی،
فقط یک چیز می خواهم!
و آن شعری
به یاد آرزوهای لطیف و پاک دیروزی...
محفل ساکت غم خوردن نیست
حاصلش تن به جزا دادن و افسوردن نیست
زندگی خوردن و خوابیدن نیست
زندگی جنبش جاری شدن است
از تماشاگاهه آغاز حیات تا به جای که خدا میداند
| Design By : RoozGozar.com |
درباره سايت
" ممنون که به وبلاگ من
سرزدید نظر یادتون نره"
-------------------------------
برای داشتن چیزی
که تا به حال نداشتی
کسی باش که
تا به حال نبودی
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت
